Bugünlerde bazı insanlar, başkalarına zarar vererek ya da “kabadayılık” yaparak güçlü olduklarını sanıyor. Oysa psikoloji bize şunu çok net söyler: Gerçek güç, kontrol edebilme kapasitesidir—özellikle de kendi öfkeni. Şiddet çoğu zaman güçten değil, yetersizlik duygusundan , değersizlikle baş edememekten ve içsel kırılganlıktan doğar. Kendini güçlü hisseden biri, bunu başkalarını ezerek kanıtlamaya ihtiyaç duymaz. Unutmamak gerekir ki; Birine zarar vermek, anlık bir “üstünlük

Zihin, gördüğünü gerçek kabul eder. Bu yüzden savaş, kriz ve felaket görüntüleri yalnızca “haber” olarak kalmaz; sinir sisteminde yaşanıyormuş gibi iz bırakır. Ama insan zihni pasif bir alıcı değildir. Seçer, sınır koyar, düzenler. Her bilgiye maruz kalabilirsin; ama her bilgiyi içselleştirmek zorunda değilsin. Her şeyi görebilirsin; ama ne kadarının sende kalacağına sen karar verirsin. Psikolojik dayanıklılık, dünyayı kapatmak değil; dünyaya ne kadar açılacağını yönetebilmek

Hayatta herkes zorlanır. Yaşanan her olay, her duygu kişiye özeldir ve hiçbir deneyim küçümsenemez. Ancak bazen fark etmeden tüm yükü yaşadıklarımıza veririz: “Bu olay çok zor”, “Bu yüzden böyle hissediyorum”, “Bununla baş edemem.” Oysa çoğu zaman mesele yalnızca olaylar değildir. Ego gücü, kişinin yaşadıklarını taşıyabilme kapasitesidir. Zor duygularla kalabilme, onları düzenleyebilme, gerçekliği değerlendirebilme ve içsel dengesini yeniden kurabilme becerisidir. Aynı olay,